Nowe przygody Mikołajka tom 3

Tata uczy mnie gry w krykieta

DZIŚ TATA POWIEDZIAŁ ,że od kiedy wróciłem ze szkoły jestem nieznośny, i że nauczy mnie bardzo mądrej gry. Tata i ja wyszliśmy do ogrodu, kazał mi na siebie czekać, a on po coś pójdzie. Kiedy tata przyszedł w jednej ręce miał dwa kije przypominające młotki, a w drugiej dwie małe piłki.
- No więc mój drogi- zaczął tata, ta gra nauczy cię koncentracji. Polega na uderzeniu kijem tej małej piłeczki. Trzeba ją wbić w środek tych małych bramek, ale uwaga nie możesz ich przewrócić ! No to zaczynamy grę? Zapytał mnie tata, a ja odpowiedziałem, że tak i zaczęliśmy grać! Tata uderzył piłkę, a piłeczka pokulała się obok bramki. Tata zrobił niezadowoloną minę i powiedział:
- No Mikołaj teraz twoja kolej. Schwyciłem kij i uderzyłem piłkę. Udało mi się trafić w środek bramki.
- Brawo ! Wykrzyknął trochę dziwnym głosem tata. Teraz była jego kolej. Tata odbił piłkę i znowu poturlała się obok bramki.
- No nie! Krzyknął zdenerwowany tata i za płotu wyjrzał pan Blédurt.
- He! No proszę twój syn jest lepszy od ciebie w krykieta. Powiedział ze śmiechem pan Blédurt .
- Skoro jesteś taki mądry to sam spróbuj. Powiedział (z ledwo ukrywaną złością w głosie) bardzo zły tata. Pan Blédurt przyszedł do nas, wziął kij i uderzył piłkę, ale jego piłka zatrzymała się przed samą bramką. Pan Blédurt zrobił nieciekawą minę, a tata pod pozorem zawiązania sobie buta odwrócił się plecami do sąsiada i zaśmiał pokryjomu.
- Teraz ty chłopcze! Powiedział pan Blédurt i podał mi kij. Zrobiłem zamach i piłka znowu trafiła prosto w bramkę. Czas na tatę. Tata schwycił kij i odbił piłkę, ale zamiast wpaść w środek bramki przeleciał nad nią.
- No proszę ! Co za odlot, nie wiedziałem że tak grasz w krykieta ! Zaśmiał się pan Blédurt.
- Skoro tak, to jutro zobaczymy kto jest lepszy ! Powiedział zły tata.
- Zgoda! Jutro spotykamy się u mnie i zagramy w trójkę, w krykieta! I odszedł mówiąc coś pod nosem.
- Jutro zobaczymy kto jest lepszy !- Powiedział z uśmiechem tata-Bo synu, najważniejsza jest koncentracja, a teraz choć na kolację. Więc poszliśmy do domu. Przy kolacji mama zapytała mnie jak nam się grało w krykieta, a ja odpowiedziałem, że jest to bardzo fajna gra. Potem tata powiedział:
- Jutro będziemy grać z Blédurtem w krykieta, o to kto jest lepszy. Powiedział tata.
- No to skoro jutro będziecie grać w krykieta to będziesz musiał iść szybko spać mój rodzynku ! Powiedziała do mnie mama głaszcząc mnie po głowie. Poszedłem do swojego pokoju, bo tata jeszcze mi powiedział , że jutro musimy wygrać i mam pamiętać o koncentracji.
Na drugi dzień tata i ja czekaliśmy na pana Blédurt, który właśnie jadł drugie śniadanie , bo jak mówi „Pełny żołądek to podstawa”. Kiedy wreszcie skończył wyszedł do nas. Przygotowaliśmy wszystko do gry. Jako pierwszy zacząłem ja. Odbiłem piłkę, która znowu wpadła w środek bramki. Teraz kolej taty . Tata uderzył piłkę, która tak jak wczoraj poturlała się kilka centymetrów obok bramki. To nie był jego wymarzony początek, tata zaczynał być poirytowany tym bardziej, że pan Blédurt pękał ze śmiechu. Kiedy pan Blédurt odbił piłkę tak samo jak taty wylądowała obok bramki. Ja jak zwykle trafiłem, ale tata odziwo też .Pan Blédurt rzucił na ziemię kij i powiedział, że jak tak mają grać, to on woli golfa!
- Co ty wygadujesz?! Zapytał tata.
- A żebyś wiedział, że oszukujesz !
- Ja oszukuję ?!
- Tak ty ! I obydwoje poszli źli do domu. Tylko nie rozumiem taty bo mówił mi , że najważniejsza w tej grze jest zdobycie punktu i sądzę , że tata i pan Blédurt mają rację: najważniejsza w tej grze jest koncentracja!

Te dwa rozdziały są mojej własności.Nie ma takiech w książce!Mam nadzieję że milo będzie się wam czytało moje własnbe przygody małego urwisa,a i poszukuję osoby która może mi zrobić szablon z tym zdjęciem